Mark Manders over tekenen

"Het tekenen is voor mij eerder een onderzoek naar het denken dan een onderzoek naar de waarneming. De tekeningen zijn, voordat ik ze getekend heb, vaak kort en compact als gedachte. Het is interessant om jezelf als van buitenaf te bekijken terwijl je tekent, hoe de gedachten die je natekent gedeeltelijk visueel en gedeeltelijk talig zijn. Het mooie van een tekening is dat je haar als beeld in gedachten kan oppakken, maar zodra je het beeld met het denken wil bevatten, wordt de tekening bolvormig en kan het denken haar niet meer van alle zijden gelijktijdig belichten. Tekeningen bestaan vaak uit slechts een paar kleine handelingen vastgelegd op een vel papier. Het is zwart poeder dat is blijven hangen aan het papier en kan een bijzondere taal oproepen bij de kijker, een taal die dingen kan aanraken die belangrijk zijn in het leven en dat alles op een ongedwongen en vrije manier. Ik zou mijn tekeningen graag als een toeschouwer willen zien. Het lijkt mij interessant om als toeschouwer te proberen het gedachtenbeeld dat de maker van een tekening had opnieuw te omvatten. Een tekening is een transparant vel dat ter vergelijking tussen de maker en de toeschouwer in hangt."